Sempozyum: XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Kongreler
1. Ulusal İlköğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
XVI. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
III. Eğitim Yönetimi Kongresi
Bildiri İndeksi
XVII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
VII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
World Conference on Educational Sciences
Bildiri İndeksi
Further Education in the Balkan Countries
Bildiri İndeksi
IV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
IV. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi
Bildiri İndeksi
XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
IV.Sosyal Bilimler Eğitimi Kongresi
Bildiri İndeksi
Dünya Eğitim Bilimleri Kongresi (WCES 2010 World Conference on Educational Sciences)
Bildiri İndeksi
1.Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
19. Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
World Conference on Psychology Counselling & Guidance
Bildiri İndeksi
2.nd World Conference on Psychology, Counselling& Guidance
Bildiri İndeksi
20.Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
Uluslararası Türkçenin Eğitimi- Öğretimi Kurultayı
Bildiri İndeksi
2.nd World Conference on Learning Teaching & Educational Leadership
Bildiri İndeksi
I. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
XI. Ulusal Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Kongresi
Bildiri İndeksi
3rd International Conference on New Trends in Education and Their Implications
Bildiri İndeksi
X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi
Bildiri İndeksi
21. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
2. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
3. International Congress on Early Childhood Education
Bildiri İndeksi
22.Özel Eğitim Kongresi Özel Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme
Bildiri İndeksi

Eğitim Psikolojisi Dersinde Ayrılıp Birleşme (Jigsaw)Tekniğinin Kullanımının Öğrenci Başarısına Etkisi
Kerim GÜNDOĞDU, Yrd. Doç. Dr.
Atatürk Üniversitesi

Ceyhun OZAN, Araş. Gör.
Atatürk Üniversitesi, Kkef, Ebb, Epö Abd

Adnan TAŞGIN, Araş. Gör.
Atatürk Üniversitesi, Kkef, Ebb, Epö Abd
Bildiri Özeti:

1. Problem Durumu
İş birliğine dayalı öğrenme metodu, ortak öğrenme amaçlarını maksimum düzeyde gerçekleştirmek üzere öğrencilerin küçük gruplar halinde iş birliği içerisinde birlikte çalışması esasına dayalı interaktif bir öğrenme öğretme metodu (Johnson ve Arkadaşları, 1998) olarak tanımlanmaktadır.
İşbirliğine dayalı öğrenmenin en önemli özelliği öğrencilerin ortak bir amaç doğrultusunda küçük gruplar halinde birbirinin öğrenmesine yardım ederek çalışmalarıdır. Grup üyeleri ya birbirine öğreterek ya da her biri işin bir kısmını yaparak yardımlaşırlar. Buna "iç bağımlılığı" ya da "amaç bağımlılığı" denmekledir. Gruptaki bir öğrencinin öğrenmesi gruptaki diğer öğrencilerin öğrenmesinden ya da harcadığı çabalardan etkilenmektedir. Bu nedenle, gruptaki herkes birbirinin öğrenmesinden sorumludur ve birbirinin öğrenmesini yeteneklerini son sınırına kadar kullanmasını özendirmektedir (Açıkgöz, 1993).
İş birliğine dayalı öğrenme metodu öğrencilerin küçük gruplar halinde birlikte çalışmasını gerektiren bir grup aktivitesi olmakla birlikte, çalışma grupları, proje grupları, laboratuar grupları ve okuma grupları gibi diğer grup tekniklerinden farklıdır. Sadece öğrencilerin grup halinde birlikte çalıştıkları, öğrenmede birbirine yardımcı oldukları, öğrenme materyallerini paylaştıkları bir grup etkinliği olmanın ötesinde, iş birliğine dayalı öğrenme metodunun başarısı; pozitif dayanışma, bireysel sorumluluk, yüz yüze etkileşim, sosyal becerilerin kullanılması ve grubun kendi kendisini değerlendirerek geliştirmesi gibi öğelere sahip oluş derecesine bağlıdır (Johnson ve Arkadaşları, 1998).
İşbirliğine dayalı öğrenme okulöncesinden üniversiteye kadar geniş bir eğitim sürecinde uygulanabilir. Değişik eğitim kademelerinde farklı biçimlerde uygulanmaktadır. Lise ve üniversite öğrencilerinde Jig-saw tekniği yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu teknik Aronson ve arkadaşları (1978) tarafından geliştirilmiştir. Öğrenciler diğer tekniklerde olduğu gibi küçük heterojen gruplara ayrılır. Gruptaki öğrenci sayısı 3 ila 6 arasındadır. Öğrenilecek konular grup üyesi kadar küçük parçalara ayrılır. Her gruptan birer üyenin katılmasıyla bu parçalardan birini hazırlamak üzere yeni gruplar oluşturulur. Yeni oluşturulan gruplar konunun kendilerine verilen kısmı üzerinde çalışırlar. Sonra her üye kendi grubuna dönerek kazandıkları bilgi ve becerileri grup arkadaşlarına öğretirler. Her öğrenci kendi hazırladığı konuyu sınıfta en iyi bilen durumundadır. Bildiği konuyu arkadaşlarının öğrenmesinde sorumludur. Grup üyeleri tüm konuyu öğrendikten sonra sınav yapılır ve sonuçlar bireysel olarak değerlendirilir. Öğretmen grubun tümünün çalışmasını değerlendirir ve gruba not verir. Bireysel not ise sınavlarda öğrencilerin aldığı nottur (Manning ve Lucking, 1991).
İşbirliğine dayalı öğrenmenin akademik başarı üzerinde olumlu etkileri olduğunu belirten çok sayıda çalışma yapılmıştır (Johnson ve Johnson, 1974; Garibaldi, 1979; Slavin, 1980; Sharan, 1980;
Johnson ve Arkadaşları, 1981; Moskowitz ve Arkadaşları, 1983; Newman ve Thompson, 1987). Ancak bu sonuçları bir başka ülkeye genellemeden önce bilimsel olarak araştırılması gerekmektedir. Çünkü bireylerarası ve grup içi etkileşim süreç-leri kültürel etkenlerden çok etkilenmektedir (Shaw, 1976). Türkiye’de işbirliğine dayalı öğrenme ile ilgili araştırma sayısı sınırlıdır (Erden, 1988; Açıkgöz, 1990 ve 1993; Kıncal ve Arkadaşları, 2007; Gençdoğan, 2008). Özellikle Ayrılıp-birleşme tekniğinin uygulandığı çalışmaların sayısı çok azdır.
Bu araştırmada, ayrılıp birleşme tekniğinin Türkçe öğretmenliği anabilim dalı 1. sınıf öğrencilerinin “eğitim psikolojisi” dersindeki başarıları üzerindeki etkisi incelenmiştir.

2. Amaç
Bu araştırmanın amacı, işbrliğine dayalı öğretim yöntem ve tekniklerinden olan ayrılıp birleşme (jigsaw) tekniğinin Türkçe öğretmenliği anabilim dalı 1. sınıf öğrencilerinin “eğitim psikolojisi” dersindeki başarıları üzerindeki etkisini incelemektir.

3. Yöntem
Bu deneysel araştırmada ön-test son-test deney kontrol grup deseni kullanılmıştır. Biri geleneksel, diğeri ise ayrılıp birleşme tekniği ile dersin işlendiği, iki benzer özellikler sahip Türkçe öğretmenliği sınıfı seçilmiştir. Deney ve kontrol gruplarına öğretilecek konulara ilişkin bilgilerini ölçmek amacıyla 5 seçenekli çoktan seçmeli 25 sorudan oluşan ön-test uygulaması yapılmıştır. Ön-test uygulamasını izleyen haftadan başlayarak deney grubunda yer alan öğrencilere haftada 3 saat olmak üzere 4 hafta boyunca ayrılıp birleşme tekniğiyle (jigsaw); kontrol grubunda bulunan öğrencilere de yine haftada 3 saat olmak üzere 4 hafta boyunca geleneksel yöntemle ders işlenmiştir. Bu sürenin bitiminde deney ve kontrol grubuna 25 soruluk test tekrar uygulanmıştır. Verilerin analizi işlemler halen devam etmektedir. Son-testin uygulanmasından iki hafta sonra da öğrencilerin öğrendiği bilgilerin kalıcılığını ölçmek amacıyla izleme testi yapılacaktır.

4. Bulgular
Öğretim ve süreci değerlendirme etkinlikleri halen devam etmekte olup, verilerin nicel olarak analizi sonucunda bulgulara ulaşılması planlanmaktadır.

5. Öneriler
Öğretim ve süreci değerlendirme etkinlikleri halen devam etmekte olup, süreç bitince araştırma sonuçlarına paralel olarak önerilere yer verilecektir.

6. Kaynakça
Açıkgöz, K. (1993). İşbirliğine Dayalı Öğrenme Ve Geleneksel Öğretimin Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarısı, Hatırda Tutma Düzeyleri Ve Duyuşsal Özellikleri Üzerindeki Etkileri. A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi: I. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi (25-28 Eylül 1990). Ankara: MEB yay.
Erden, M. (1988). Grup Etkinliliği Öğretim Tekniğinin Öğrenci Başarısı Üzerine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 79-86.
Garibaldi, A. M. (1979). Affective Contributions of Cooperative and Group Goal Structures. Journal of Educational Psychology, 71 (6), 788-794.
Johnson, D. W. ve Johnson, R. T. (1974). Instructional Goal Structure: Cooperative, Competitive or Individualistic. Review of Educational Research, 44, 213-240.
Johnson, D. W., Johnson, R. T. ve Smith, K. A. (1998). Maximizing interaction through cooperative learning. ASEE Prism, 7, 24.
Johnson, D. W., Maruyama G., Johnson R., Nelson D. ve Skon L. (1981). Effects of Cooperative, Competitive and Individualistic Goal Structures on Achievement: A Meta Analysis. Psychological Bulletin, 89 (1), 47-62.
Kıncal, R., Ergül, R. ve Timur, S. (2007). Fen Bilgisi Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 156-163
Manning, M. L. ve Lucking. R. (1991) The What, Why, and How of Cooperative Learning. The Social Studies, 82 (3), 120-124.
Moskowitz, J.M., Malvin, J. H., Schaeffek, G. A., Schaps, E. (1983). Evaluation of a Cooperative Learning Stratengy. American Educational Research Journal, 20 (4), 687-696.
Newman, F. M. ve Thompson, J. A., (1987). Effects of Cooperative Learning in Secondary Schools: A Summary of Research. National Center on Effective Secondary Schools, Wisconsin, WF.
Sharan, S. (1980). Cooperative Learning in Small Groups: Recent Methods and Effects on Achievement, Attitudes, and Ethnic Relations. Review of Educational Research, 50 (2), 241-271.
Shaw, M. E. (1976). Group Dynamies: The Psychology of Group Behavior. NY: McGraw-Hill Book Company.
Slavin, R. E. (1980). Cooperative Learning. Review of Educational Research, 50 (2), 315-342.








Anahtar Sözcükler: ,


Sempozyum: XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Abstract :
Keywords : ,
Dokümanlar / Documents

Bedava Kargo
100 ve üzeri alışverişler kargo bedava

İndirimli Kargo
75-100 arası kargo yarı fiyatına

Pegem Akademi Dershaneleri
KPSS, ALES, KPDS, ÜDS, DGS Hazırlık Kurslarında lider marka Pegem Akademi Dershaneleri web sitesi için tıklayınız.

Bu web sitesinde yer alan bütün görsel ve yazılı materyallerin telif hakları Pegem Akademi Yayıncılık'a aittir.
Her hakkı saklıdır. 2005-2013 © Pegem Akademi Yayıncılık.