İnsanlık, sanayi eşiğini aştı. Yüzyıllar boyunca kurulan nizam, yerle bir olmaya başladı. Üretim ise, makineleşti. Modernite kimi toplumlara ilerleme, özgürlük ve refah umudu saçtı – ama diğer yandan, emsaline rastlanmamış yıkımları da mümkün kıldı. Böylece ulus-devlet fikri görünür hâle geldi. Milliyetçilik yayıldı ve emperyal rekabet sertleşti. Yeni Dünya’nın süpergüçleri İngiltere ve Fransa’nın yanı sıra, Amerika Birleşik Devletleri’nin gelişimi de, insanlığın müstakbel kaderini büyük oranda şekillendirdi. Bu cilt, Aydınlanma Çağı’nda modern dünyanın mimarisinin nasıl kurulduğunu; iktidarın nasıl “rasyonelleştiğini” ve toplumun nasıl yeniden örgütlendiğini inceliyor. Çeliğin, motorun ve makinenin bir araya geldiği, aklın geleneğe baskın çıktığı bir devrin anatomisini gözler önüne seriyor.
