Dolunayın Öteki Yüzü

Geçmiş, unutulunca bitmez, sadece susar. Bazı sırlar mezara gömülmez, karanlıkta büyür. Dolunay yükseldiğinde herkesin yüzü aydınlanır. Ama bazı yüzler, karanlıkta dahatehlikelidir. Bir mezar başında başlayan hesaplaşma; yarım kalmış bir inşaatın soğuk betonuna, zincirlenmiş bir videoya ve saklanan üç çocuğun kimliğine uzanır. Bu, intikamındeğil; sevginin karanlıkla sınandığı, vicdanın parçalandığı bir hikâyedir. Dolunay, bir anne olarak kaybetmenin en derin hâlini tattı. Geçmişinden kaçtığını sandı. Oysa geçmiş, insanın adını fısıldayan bir gölge gibidir; ne kadar uzağa gidersen git, ensendedir, mezar taşları gibi yerinde durmaz. Bir annenin kalbi kırıldığında iyileşir sanılır. Oysa bazen kalp kırılmaz, atomlarına ayrılır. Aras, adalet ile ailesi arasında sıkışmış bir adam…