Kapitalist insan, tüketici olmadığı zamanlarda tacirdir. Bu sistemde başarılı olmak, kendisini nasıl sattığına bağlıdır. Değeri sevgisinden, aklından ya da sanatsal yeteneklerinden kaynaklanmaz. O, sadece ne kadar yüksek meblağlardan satılabilirse o kadar kıymetlidir. Satılabildiği müddetçe değerli, satılamazsa bir hiçtir. Bu düzende akla gelebilecek her şey satılıktır.*** Ben bir insan olarak, bir malcasına belirlenen değiş tokuş değerim düşük diye aşağılanamam. Değerimi iktisadi saçmalıklara göre biçemem. Pratik olmaya zorlanamam. Ben, benim diye hor görülemem. Biz ve onlar, ileridekiler ve geridekiler, uygarlar ve barbarlar, gelişmişler, gelişmektekiler ve kalmışlar… Savaşan bir nevrotik olarak tüm bu yapay ayrımları reddederim. İnsan ve insanın çekirdeğini oluşturduğu her canlı yapı bu tarz üstü kapalı, saldırgan, ayrımcı, aşağılayıcı yöntem vesınıflandırmalara karşı gardını almalıdır.
