İşçinin bağlı çalışan olarak en temel motivasyonu, geçim kaynağı olan ücretidir. Günümüzde teknolojinin geldiği nokta itibariyle dijitalleşme iş dünyasına da giriş yapmıştır. Tüzel kişilerin ekonomideki tartışılmaz yeri giderek büyümekte ise de hem dijital çalışmaların yoğunlaşması hem iş hukukundaki üçlü ilişkiler nedeniyle işverenin tespiti de güçleşmektedir. İşçilik alacakları ödenmediği zaman, işverenin tespiti oldukça önem kazanmaktadır. Özellikle sermaye şirketlerinde hâkim olan ve tüzel kişinin, kendini oluşturan ortaklarından bağımsız malvarlığının bulunması ile ortakların sınırlı sorumlu olması karşısında; tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi, işçinin alacağına kavuşabilmesine aracılık etmektedir.
İşverenin, işçilik alacaklarını ödemekten kaçınmak ve işçinin başta iş sözleşmesi ve İş Kanunu olmak üzere kanunlardan doğan haklarını kullanabilmesini engellemek amacıyla temsilde farklı kişiliklere yer vererek tüzel kişilik perdesini kötüye kullanması halinde, organik bağ içerisinde bulunduğu tespit edilen işverenler özdeş kabul edilerek tüzel kişinin bağımsızlığı ve ayrılık ilkesinden sapılarak perde arkasındaki gerçek sorumluların tespiti ile işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu olduklarına karar verilebilmektedir.
Doktora tezi olarak başarıyla savunulmuş olan bu çalışmada; bir kısım işçilik alacakları hakkında genel bilgi verilerek işverenin tespiti noktasında iş hukukundaki üçlü ilişkilere değinilmiş ve tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi ile organik bağ kavramı, mahkeme kararlarıyla desteklenip dürüstlük kuralı, hakkın kötüye kullanılması yasağı, muvazaa kavramlarıyla beraber ele alınmıştır. Tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasında sözleşmeye aykırılık hükümlerinin uygulanabilirliği, işverenin cezai sorumluluğunun ve işverenin tazmin yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı hususlarında değerlendirme yapılarak çalışma sonlandırılmıştır.
