Hiçbir şey öğrenmeye çalışmadımGece gördüğüm rüyalara güvendim verdiğim her sınavdaBağımlılıklarım olduAyrılıklar yaşadımBaşımı belaya soktumÜşümemek için işemediğim Alışmamak için yemediğim olduİki farklı gecede iki kere namlu dayadılar alnımaHayatlarında bir kere bile ceset görmeden ölen insanlar gördümPürdikkat muhafaza ettim şikayetlerimiYılmadanHiçbir şeyi anlamlandırmaya çalışmadımHastalıklarım olduHastalıklarım alışkanlıklara dönüştüAlışkanlıklarım benden hastalık kaptılarRuhumun güzel yarısını toprağa verdim yirmili yaşlarımın başındaBedeni güzellerle seviştim yalnızca ve çok sık Hiçbir şeye dönüşmeye çalışmadımYer yataklarında yattımAmbulanslarda gezdimYıllarla boğuştumYollarla döğüştümKuşları sevdim, kuşlarla ilgili yazarak büyüttüm çocuğumuSonsuz bir bıçak darbesi gibiydi sade Can olarak yaşamakRoma İmparatoru’nun adını verdim oğluma Kardeşini katlettiğini bile bileRomulus;Hiçbir şey öğretmeye çalışmayacağım sanaYirmili yaşlarının başındaCan’ın çıkmasın diye
