,,bazı şeyler birbiriyle eştir, sözgelimi sigara dumanı ve martı sesleri, can erik ve telaş, erguvan ve kuzey, tuğla ve ekmek, isim ve yas, çeşme ve yuva,,
"Doğada nokta yoktur," düşüncesiyle, feminist, mimar, yazar Simla Sunay, ikinci öykü kitabında tek yazım ayracı olarak sadece "virgül"ü kullanır. Kendi deyimiyle kitabın performansı da ilhamı da noktayı devirerek çoğalan -imladan fazlası- "virgül"dür. Böylece öykünün edebiyattaki konumunu, öykü anının öncesini ve sonrasını okura işaret eder. Leyla Erbil'e selam durur. Virgül, ses ve anlatıdaki sürekliliğe de kesintiye de övgüdür. Virgül sınıfsaldır. Öykülerinde politik ve eleştirel bir tercihle yer alan eski sözcüklerde yumuşak a'ların hepsi belirgindir. İmla ya da harf görünendir. Tüm bunlar, Sunay'ın tartışmak istediği; mekan ve hafızası, mimarlık ve mirasları, kent ve suçları, baskı ve rejimleri, şiddet ve kurumları, göçmen ve yersizliği meseleleriyle uyumlu, son derece özgün, üst gerçekçi, biçimsel ve deneysel bir plandır. Bu planıyla da bizi arada kalmışların, başkaldıranların, hasretin, bekleyişin ve belleğin "manzara"larında gezdirir.
Türkçe edebiyata yaratıcı bir sürpriz. Virgülün Şikayeti. Simla Sunay'dan tam bir yazı hamlesi.
Sema Kaygusuz